18 Νοεμβρίου, 16:39

Πενήντα χρόνια μες στις πόλεις, τώρα φθινόπωρο στο δάσος, δεν είχα φανταστεί πως θα υπήρχε κι ο ήχος των φύλλων που πέφτουν.

18 Νοεμβρίου, 11:31

Ξενοδοχείο συνεδρίων Σαββατοκύριακο: Στη μία αίθουσα, μύκητες στην Ανταρκτική - στην άλλη, η Επανάσταση στην Κούβα ζει.

16 Νοεμβρίου 2017, 19:43

Welcome reception: ανάμεσα στα καναπεδάκια που εν ριπή οφθαλμού εξαφανίζονται, ο γηραιός τσελλίστας στονάρει με σεβασμό.

21 Σεπτεμβρίου 2017, 13:00

Και μια χειραψία μπορεί να είναι ανήφορος.

13 Σεπτεμβρίου 2017, 14:05

Μια αζαλέα. Είμαστε όλοι καλά και σε σκεφτόμαστε πολύ. 

7 Αυγούστου 2017, 11:23

Τα τζιτζίκια της Κορινθίας.
Τα τζιτζίκια του κοιμητηρίου.
Τα τζιτζίκια του μπαλκονιού μου.

13 Μαΐου 2016, 11:07

Πέντε εβδομάδες, σκόρπισαν σ' άλλες πρωτεύουσες. Όταν ξανάσμιξαν, αντάλλαξαν λευκά σημειωματάρια.

1 Φεβρουαρίου 2016, 21:23

Λέει: "Ας κλείσουμε τα φώτα, ν' ακούσουμε το δεύτερο κουπλέ".

11 Ιανουαρίου 2016, 15:15

Αυτοί έχουν πια άλλη Χημεία.

13 Δεκεμβρίου 2015, 13:29

Τον φούντωσαν τα κούμαρα στο ποίημα. Από του πατρικού σπιτιού τον κήπο -απ' όπου λείπει πια η μητέρα- του έφερε δύο κατάφορτα κλαδάκια: κίτρινα, πορτοκαλιά, τα κόκκινα τσιμπολογημένα απ' τα πουλιά. Και τα σκούρα φύλλα όλο πιτσίλες σαν αίμα από τα ραμφίσματά τους. Γέρνουν τώρα μες στην πράσινη γυάλινη κανάτα από την Δαμασκό.

14 Δεκεμβρίου 2015, 14:06

Είμαστε πολύ τυχεροί, του λέει.
Τι εννοείς;
Γενικά, του λέει.

22 Σεπτεμβρίου 2015, 13:34

Ο ουρανός προσπαθεί.