4 Ιανουαρίου 2018, 10:28

Η βασιλόπιτά τους 

της φτωχής
του σπιτιού
του πνεύματος
εκείνου
εκείνου
της ποίησης
της μουσικής
των ζώων
της φύσης
της πόλης
του ταξιδιού και της ελευθερίας
της αφοσίωσης

9 Δεκεμβρίου 2017, 14:17

Λέει "εμμένεια".
Και "περιστροφή".
Στο πρώτο ραντεβού.

18 Νοεμβρίου 2017, 16:39

Πενήντα χρόνια μες στις πόλεις, τώρα φθινόπωρο στο δάσος, δεν είχα φανταστεί πως θα υπήρχε κι ο ήχος των φύλλων που πέφτουν.

18 Νοεμβρίου 2017, 11:31

Ξενοδοχείο συνεδρίων Σαββατοκύριακο: Στη μία αίθουσα, μύκητες στην Ανταρκτική - στην άλλη, η Επανάσταση στην Κούβα ζει.

16 Νοεμβρίου 2017, 19:43

Welcome reception: ανάμεσα στα καναπεδάκια που εν ριπή οφθαλμού εξαφανίζονται, ο γηραιός τσελλίστας στονάρει με σεβασμό.

21 Σεπτεμβρίου 2017, 13:00

Και μια χειραψία μπορεί να είναι ανήφορος.

13 Σεπτεμβρίου 2017, 14:05

Μια αζαλέα. Είμαστε όλοι καλά και σε σκεφτόμαστε πολύ. 

7 Αυγούστου 2017, 11:23

Τα τζιτζίκια της Κορινθίας.
Τα τζιτζίκια του κοιμητηρίου.
Τα τζιτζίκια του μπαλκονιού μου.

13 Μαΐου 2016, 11:07

Πέντε εβδομάδες, σκόρπισαν σ' άλλες πρωτεύουσες. Όταν ξανάσμιξαν, αντάλλαξαν λευκά σημειωματάρια.

1 Φεβρουαρίου 2016, 21:23

Λέει: "Ας κλείσουμε τα φώτα, ν' ακούσουμε το δεύτερο κουπλέ".

11 Ιανουαρίου 2016, 15:15

Αυτοί έχουν πια άλλη Χημεία.

13 Δεκεμβρίου 2015, 13:29

Τον φούντωσαν τα κούμαρα στο ποίημα. Από του πατρικού σπιτιού τον κήπο -απ' όπου λείπει πια η μητέρα- του έφερε δύο κατάφορτα κλαδάκια: κίτρινα, πορτοκαλιά, τα κόκκινα τσιμπολογημένα απ' τα πουλιά. Και τα σκούρα φύλλα όλο πιτσίλες σαν αίμα από τα ραμφίσματά τους. Γέρνουν τώρα μες στην πράσινη γυάλινη κανάτα από την Δαμασκό.