billets-doux à ma soeur

Ολοένα πιο κίτρινοι
οι νότιοι τοίχοι

"Το σπίτι όπου κατοικούσε η Δησδεμόνα διατίθεται προς ενοικίαση. Τους θερμούς χαιρετισμούς μου στα ψαρόνια." (Ράβει ο Τσέχοφ κι εγώ κόβω.)

Σας φιλάω
με γιαούρτια
και μέλια.

Λέει: Μοναχικό υγρό φθινόπωρο, ούτε στον εχθρό μου.

Αρρώστησαν οι σημύδες.

Λέει: Το εντάξει είναι μια σπουδαία επινόηση για το αδύνατον.

Λέει: Σαν να το φοράει άνθρωπος, αλλά δεν είναι κανείς.

Καλοκαιρινή μετακόμιση. Τέσσερα χειμωνιάτικα καπέλα φορεμένα στο κεφάλι.

Σ' άκουγα σαν να μίλαγες μέσα από κασκόλ.

Τέσσερις έφηβοι σκαίητερ, με τις σανίδες στα χέρια, βγαίνουν από το Πάρκο και μπαίνουν σ' ένα ταξί.

Μια φράση που αντηχεί μες στο μυαλό - σαν ένα μαλακό στρογγυλό αντικείμενο καθώς πέφτει στο νερό.

Ό,τι θες άσε κι ό,τι θες πάρε.