3 Ιουνίου 2020, 14:17

Στον κήπο του
στο Μπέβερλυ Χιλλς
ο Ραχμάνινοφ
φύτεψε σημύδες

14 Μαρτίου 2020, 12:35

Σιδερίτης Πηλίου
Φασκόμηλο Ταϋγέτου
Δασόμελο Σλοβενίας

Βουνά σμίγουν

19 Νοεμβρίου 2019, 11:00

Δεν έβρεξε τελικά, στο τελευταίο σου πάρτυ. Μια μέρα που δεν θα 'σαι εκει, θα 'ρθω να πάρω τα βιβλία.

26 Ιουνίου 2019, 12:55

Πού ήταν το ρολόι;
Πάνω στα μολύβια.

12 Ιουνίου 2019, 11:35

Το σλοβένικο ευχαριστώ είναι εύκολο: χβάλα. Το φιλί δεν το έμαθα ακόμη.

4 Απριλίου 2019, 21:31

Καθώς ετοιμάζομαι να διασχίσω την Οδό Σέλλεϋ, ακούγεται η Θάλασσα της Μάγχης.

11 Φεβρουαρίου 2019, 23:46

Την πρώτη νύχτα
θες να κοιμηθείς μαζί
με τα νέα βιβλία

4 Ιανουαρίου 2018, 10:28

Η βασιλόπιτά τους –

της φτωχής
του σπιτιού
του πνεύματος
εκείνου
εκείνου
της ποίησης
της μουσικής
των ζώων
της φύσης
της πόλης
του ταξιδιού και της ελευθερίας
της αφοσίωσης

9 Δεκεμβρίου 2017, 14:17

Λέει "εμμένεια".
Και "περιστροφή".
Στο πρώτο ραντεβού.

18 Νοεμβρίου 2017, 16:39

Πενήντα χρόνια μες στις πόλεις, τώρα φθινόπωρο στο δάσος, δεν είχα φανταστεί πως θα υπήρχε κι ο ήχος των φύλλων που πέφτουν.

18 Νοεμβρίου 2017, 11:31

Ξενοδοχείο συνεδρίων Σαββατοκύριακο: Στη μία αίθουσα, μύκητες στην Ανταρκτική - στην άλλη, η Επανάσταση στην Κούβα ζει.

16 Νοεμβρίου 2017, 19:43

Welcome reception: ανάμεσα στα καναπεδάκια που εν ριπή οφθαλμού εξαφανίζονται, ο γηραιός τσελλίστας στονάρει με σεβασμό.

21 Σεπτεμβρίου 2017, 13:00

Και μια χειραψία μπορεί να είναι ανήφορος.

13 Σεπτεμβρίου 2017, 14:05

Μια αζαλέα. Είμαστε όλοι καλά και σε σκεφτόμαστε πολύ. 

7 Αυγούστου 2017, 11:23

Τα τζιτζίκια της Κορινθίας.
Τα τζιτζίκια του κοιμητηρίου.
Τα τζιτζίκια του μπαλκονιού μου.

13 Μαΐου 2016, 11:07

Πέντε εβδομάδες, σκόρπισαν σ' άλλες πρωτεύουσες. Όταν ξανάσμιξαν, αντάλλαξαν λευκά σημειωματάρια.

1 Φεβρουαρίου 2016, 21:23

Λέει: "Ας κλείσουμε τα φώτα, ν' ακούσουμε το δεύτερο κουπλέ".

11 Ιανουαρίου 2016, 15:15

Αυτοί έχουν πια άλλη Χημεία.

13 Δεκεμβρίου 2015, 13:29

Τον φούντωσαν τα κούμαρα στο ποίημα. Από του πατρικού σπιτιού τον κήπο -απ' όπου λείπει πια η μητέρα- του έφερε δύο κατάφορτα κλαδάκια: κίτρινα, πορτοκαλιά, τα κόκκινα τσιμπολογημένα απ' τα πουλιά. Και τα σκούρα φύλλα όλο πιτσίλες σαν αίμα από τα ραμφίσματά τους. Γέρνουν τώρα μες στην πράσινη γυάλινη κανάτα από την Δαμασκό.

14 Δεκεμβρίου 2015, 14:06

Είμαστε πολύ τυχεροί, του λέει.
Τι εννοείς;
Γενικά, του λέει.